Verwijzersbijeenkomst

Informatieavond voor verwijzers

Donderdag 21 januari vond de verwijzersbijeenkomst plaats. Wijkagent Jeffrey Halsema was de eerste die binnenstapte. In politietenue deed hij alle hoofden draaien. Ook hij moest zich eerst melden bij Ruth (Smits -red) die de gastenlijst hanteerde. Alle vrijwilligers stonden klaar bij hun eigen tafel met informatieve flyers, door gasten gemaakte werken en foto’s of filmpjes over de verschillende diensten die het Parkhuys biedt. Langzaam druppelden de verwijzers binnen. Niet alleen gasten van de gastenlijst, maar ook genoeg inloop. Gastvrouwen liepen op de binnenkomers toe om ze te verwelkomen, te wijzen op de high tea tafel en de eerste algemene informatie te geven, alvorens ze konden praten met anderen.

Op een aparte tafel stonden etagères met rijkelijk belegde mini broodjes met o.a. kaas/gezond, zalm en vlees. Anderen lagen vol zoete lekkernijen als taartjes, brownies en macarons. Er werd koffie, thee en verse jus ingeschonken. Het gaf een gezellige aanblik en zag er erg uitnodigend uit. De meesten liepen daarom al gauw langs voor een versnapering en stonden bij de informatietafels met een broodje in de hand. Er zijn veel verschillende verwijzers gekomen. O.a. van het Sociaal Domein Gemeente Almere, GZC De Notenkraker, verschillende afdelingen van het Flevoziekenhuis, verscheidene Wijkteams, het Leger des Heils en de voorzitter van de Landelijke Keelkankervereniging (NSvG). Twee dames van vrijwilligerswerk organisatie VMCA brachten een prachtig boeket mee voor het Parkhuys. Dit werd uiteraard dankbaar in ontvangst genomen en meteen in een vaas gezet.

Het werd een ongedwongen informatieve en gezellige avond. Sommigen hadden nooit van het Parkhuys gehoord en stelden de meest uiteenlopende vragen. De gasten waren enthousiast en bleven vaak een tijdje hangen bij een stand om de prachtige werken te bewonderen. Zoals bij het Mandala tekenen, waar Mieke (van Epen -red) stond met haar gast. Ze vertelde dat ze al 9 jaar bij het Parkhuys werkzaam is als vrijwilliger en het erg naar haar zin heeft. Het mandala tekenen is voor gasten een soort therapie, hoewel ze er wel bij vermeldt dat ze geen therapeut is. Het gaat erom dat gevoelens een weg naar het papier vinden en tot uiting komen binnen de veilige cirkel van de mandala. Er wordt gewerkt met potlood, stift, Oost Indische inkt en wasco krijt, Het hoeft niet kunstzinnig te zijn of te voldoen aan het traditionele mandalatekenen. Gasten tekenen wat hen op dat moment bezig houdt. Een voorbeeld is een mandala gemaakt met Oost Indisch inkt bestaande uit een cirkel met daarbinnen een boom, bestaande uit piepkleine huisjes, vanwege een verhuizing en liefde voor bomen. Haar gast verteld openhartig over de kanker die haar heeft getroffen en hoe het Parkhuys haar uit het dal heeft geholpen. Het mandalatekenen noemt ze haar ‘lichte groepje’ (Ze neemt ook deel aan de Ladies Day, wat ze haar donkere groepje noemt, maar net zoveel steun biedt –red) en is voor haar een manier om uiting te geven aan alle emoties, die ze had en heeft. Haar tweedelige tekening bestaat dan ook uit een donkere en lichte mandala. “Het is geen kunst, hoor,” zegt ze bescheiden. Tijdens het mandalatekenen wordt er ook gepraat, er vloeit een traan en klinkt een lach. Alles kan, alles mag.

De zaal valt stil als een groepje dames en een heer zich verzamelt rond een piano. Sommigen hebben bladmuziek in de hand en ze beginnen te zingen. Ze zijn met z’n dertienen, begeleid door de zangcoach Heleen. Heleen begeleidt het ‘Zingen voor je leven’-koor, bestaande uit een groep van gasten die uit volle borst mooie liederen zingt. Lijfliederen die o.a. gaan over loslaten en verder gaan met het leven. Iedereen luistert met een glimlach. Heleen nam na het eerste lied de gelegenheid aan om Priya (student Communicatie bij Windesheim Flevoland, ze liep stage bij het Parkhuys voor de minor eventmanagement -red) naar voren te halen. Priya heeft haar best gedaan deze succesvolle avond te organiseren en loopt al de hele tijd rond om zeker te zijn dat alles goed verloopt. Dat mag zeker worden gezegd! Ze neemt het applaus in ontvangst en is daarna weer verdwenen. Hierna haalt Heleen één van de dames uit het koor naar voren. Maria vertelt graag over wat het ‘Zingen voor je leven’-koor voor haar betekent. Vooral de warmte en vriendschap die het koor biedt en ze zegt: ‘(…) we weten dat we allemaal iets hebben, dat we ziek zijn, maar we mogen onszelf zijn. Ik heb de knop omgezet en laat me niet kisten!’ Met deze woorden spreekt ze voor het hele koor en het volgende lied wordt ingezet, begeleid door Heleen op de piano.

Bij iedere stand zit de activiteitenbegeleider met een gast. Er is werk uitgestald, wat door gasten is gemaakt. Pijn en Plezier heeft een tafel vol kunstwerken. De dames vertellen samen uitgebreid wat voor invloed de samenwerking van ontspanning en creatief bezig zijn in één sessie heeft. Gasten voelen zich niet meer alleen en de ontspanning opent nieuwe deuren.
Bij Thai Chi Qi Gong zit Marjon rustig achter haar tafel met haar gast. Voor zich flyers, boeken en prenten uitgestald en een filmpje speelt af op een iPad waarop te zien is hoe een Tai Chi sessie gaat. Chi is de alles omvattende levensenergie wat iedereen bezit en overal om ons heen is. Het centrum van het lichaam bevindt zich in de buik. Via rustige bewegingen wil Marjon haar gasten deze energie teruggeven, zodat ze terug in hun kracht komen. Haar gast vertelt uitgebreid over zijn gevecht met kanker. Tai Chi Qi Gong heeft hem zoveel goeds gebracht, dat hijzelf een opleiding is gaan volgen. Maar het begon allemaal hier in het Parkhuys. “Stress en boosheid gaat vastzitten in het lichaam. Als je via Tai Chi de energie naar je toe trekt, raakt je lichaam weer in balans. Je wordt rustiger. Het is een vorm van helen.” De sessies zijn niet alleen voor ernstig zieke gasten, ook en misschien juist als je gezond bent, kan je meedoen.

Naast Marjon staat Carol van H-yoga, Hatha yoga ofwel helende yoga speciaal voor (ex-)kankerpatiënten. Er zijn maar weinig mensen die via de stichting Yoga en Kanker deze speciale opleiding hebben gevolgd. Omdat gasten komen als ze zich goed voelen, maar niet komen als ze zich slecht voelen, draait Carol geen programma af. Ze heeft persoonlijke aandacht voor maximaal tien personen en vertelt hoe belangrijk het is om via deze vorm van Yoga weer in balans te komen.

De prachtige mozaïeken, schilderingen en het grote borduurwerk springen meteen in het oog bij de Creatafel. Hier gaat het vooral om creatief bezig zijn op allerlei verschillende manieren. De groep maakt of individueel hetzelfde (bijvoorbeeld allemaal een mozaïek) of ze werken samen aan een project. Zoals de grote seizoenen tekening in de centrale hal van het Parkhuys of het grote Glasmozaïek buiten. Ze beginnen altijd met een vertelrondje, zodat iedereen kan vertellen hoe het met ze gaat of wat ze kwijt willen, alvorens ze beginnen. Ook hier is er ruimte voor een lach of een traan.

In een aparte ruimte zit MoveHs met vele prachtige niet van echt haar te onderscheiden pruiken. Als externe huurder helpen ze mensen die kaal worden door verschillende oorzaken.
In het gebouw bevindt zich ook Zorgfix. Die beheert een logeerhuis! Zorgfix gaf hierover informatie aan onze verwijzers.
Aan een tafel staat Remko, fysiotherapeut. Als vrijwilliger verzorgt hij met Klein Beginnen een fitnessprogramma. Hij vergelijkt het een beetje met het tv programma 'Nederland in Beweging'. Zijn fitnessprogramma is om in een rustig tempo weer te leren bewegen. Mensen kunnen bang zijn om weer te bewegen na bijvoorbeeld chemotherapie. De lessen fungeren als een opstapje naar meer vertrouwen in dagelijkse handelingen, om terug te keren naar werk of naar een sportschool te gaan. Alles in je eigen tempo.

Melissa heeft een compilatie gemaakt van foto’s en dit in een slideshow gezet. Zij representeert de Jongeren Hangout groep en doet dit met veel plezier. Op de foto’s is te zien wat ze zoal doen in het Parkhuys. Melissa vertelt over hoe de Jongeren Hangout in zijn werk gaat 13-18 jr. Ze doen samen leuke dingen: spelletjes, spelen op de spelcomputer, kletsen met elkaar, maar maken ook uitstapjes naar buiten. En ze vinden altijd een luisterend oor. De foto’s geven mooi de ontspannen sfeer weer tijdens de avonden dat ze bij elkaar zijn. De vrouw met wie Melissa praat, is erg geïnteresseerd. Ze merkt op dat zij jongeren kent in haar omgeving, die hier iets aan kunnen hebben. Zij zal hen hierover vertellen.

De meeste mensen hadden geen idee van het bestaan van het Parkhuys en daar willen we verandering in aanbrengen. De aanwezigen waren zeer enthousiast en geïnteresseerd.
Het Parkhuys mag zeker vaker op deze manier in de spotlights worden gezet, want het heeft aan iedereen iets te bieden. Een unieke plek voor iedereen die een steuntje in de rug kan gebruiken, met vriendelijke gastvrouwen en –heren, die raad weten met intens verdriet en boosheid. Het Parkhuys is meer dan een inloophuis, een veilige plek om te groeien, terug te keren naar jezelf of nieuwe aspecten van jezelf te ontdekken. Een plek waar je veilig bent en de warmte vindt van lotgenoten. De drempel is maar twee centimeter hoog en het is meer dan waard om overheen te stappen.

Meer lezen